*** Xain adam xoflu olar. *** Xain qorxaq olar. *** Xain dost, dəli düşmən, göz tikər ölən günə. *** Xain xəyanətinin cəzasını mütləq çəkər. *** Xal üzün bəzəyidir. *** Xala evinə dadanan, ər evində dayanmaz. *** Xala, xala, təndiri qala, aşı bişirib nimçəni yala. *** Xala xatirin qalmasın. *** Xalam bildi, aləm bildi. *** Xalamdan bir dilək dilərəm, versə də xalamdır, verməsə də. *** Xalvar sənin evində, talvar sənin evində.
Daş vurarsan toz çıxar, nə var sənin evində?! *** Xalq qız aldı quda qazandı, mən qız aldım qada qazandım. *** Xalq kəsən barmaq qanamaz. *** Xalq gedər quş gətirər, Xanalı bayquş gətirər. *** Xalq necə, biz də elə. *** Xalqa adətdir, bizə bidət?! *** Xalqa it hürəndə, bizə çaqqal ulayar. *** Xalqın ağzına qıfıl vurmaq olmaz.
(Xalqın ağzını bağlamaq olmaz.) *** Xalqın qapısını el döyür, bizim qapımızı - yel. *** Xalqın eybini söyləyən, özü eyibli olar. *** Xalqın sədası - haqqın nidasıdır. *** Xalına bax, xalı toxu. *** Xalını xovuna sığallarlar. *** Xalının tozu tükənər, dəlinin sözü tükənməz. *** Xallı üz göyçək olar. *** Xaltanı aslan boynuna vurmazlar. *** Xalça salan özü oturar. *** Xalçalı gəl, xalçalı get. *** Xam dəmir döyülməz. *** Xam yer axtarır bostan atmağa. *** Xan arıqlayanda rəiyyətin canı çıxar. *** Xan vurur, xırman sovurur. *** Xan qapısında işləyənin ayağını daş aparar. *** Xan qulluğuna gedən, atlı gedər, piyada qayıdar. *** Xan evi - bəla evi. *** Xan eylər xan divanı. *** Xana yaradı, bəyə yaradı, keçəl Qənbərə yaramadı?! *** Xana nökər olanın börkü haça olar. *** Xandan gələn nökərəm, dişlərini tökərəm. *** Xandır - xanənişin! *** Xanəndə məclisin bəzəyidir. *** Xanım qız xalasına oxşar, yaxşı oğlan - dayısına. *** Xanım qırsa - qəza, nökər qırsa - cəza. *** Xanım sındıran qabın səsi çıxmaz. *** Xanım xanım dedilər, var-yoxumu yedilər. *** Xanımlığım yalana çıxdı. *** Xanla plov yemirəm, bığlarım yağa batar. *** Xanın gözü dörd olar. *** Xarabadan tüstü çıxmaz. *** Xarallara sığmayan canım, torba-dağarcığa sıxıldı. *** Xarrat bazarından keçməyib. *** Xacələr məktubu tərsinə oxuyar. *** Xacənin durduğu yerdə gül bitməz. *** Xeyir allahdan - şər şeytandan. *** Xeyir de, xeyir taparsan. *** Xeyir dilə qonşuna, xeyir gəlsin başına. *** Xeyir ver, ta xeyir görəsən. *** Xeyir iş yerdə qalmaz. *** Xeyir işə yaxın ol, şər işdən saqın. *** Xeyir işi yubatmazlar.
(Xeyir işi saxlamazlar.) *** Xeyri yoxdur çaxırın, içmə, açar paxırın. *** Xeyirsöyləməzə dedilər: - Xeyir söylə, gedim gəlim, sənə don tikdirərəm.
Dedi: - Əvvəl tikdir, bəlkə getdin gəlmədin? *** Xeyirsöyləməzdən xeyir olsaydı, adını Xeyrulla qoyardılar. *** Xəbər almaq eyib deyil, öyrənməmək eyibdir. *** Xəbər xeyir gərək. *** Xəbəri uşaqdan öyrən. *** Xəbərçi - yalançı olar, yalançı - xəbərçi. *** Xəbərçi - köpəkoğludur, ona qulaq asan əbləh köpəkoğludur. *** Xəzinə xarabalıqda tapılar. *** Xəznəyə tüpürənin tüpürcəyi öz saqqalına yapışar. *** Xəzri gəldi - gilavar qaç! *** Xəyalsız insan meyvəsiz ağaca bənzər. *** Xəlbircən evi olanın, gözləri qədər dərdi var. *** Xəlvətdə halva yeyənin sirrini allah bilər. *** Xəmir tez gələndə arvad deyər: - Ərim məni çox istəyir! *** Xəmiraşı - bəylər aşı, umac onun yoldaşı. *** Xəmiri yüngüldür. *** Xəmiracı olma! *** Xəmiri bir yerdə yoğurulubdur. *** Xəncər yarası gedər, dil yarası getməz. *** Xəncər yarası sağalar, namus yarası sağalmaz. *** Xəncər çıxdı - qan çıxdı. *** Xəsis acgöz olar. *** Xəsis zalım olar. *** Xəsis ilə comərdin xərci birdir. *** Xəsisdən alınan yumurtanın sarısı olmaz. *** Xəsisdən qışda buz almaq olmaz. *** Xəsisə zəhər versən, pulsuzdur deyə içər. *** Xəsm (düşmən) xəsmə qəzəl oxumaz. *** Xəsmdan saqın, qarınca olsa da. *** Xəsmin sitəmin xəsmə demək, xəsmə sitəmdir. *** Xəstə yatmaq, xəstəyə baxmaqdan yaxşıdır. *** Xəstə tələsər, armud vaxtında dəyər. *** Xəstə həkimdən dərman istəməzlər. *** Xəstəyə döşək, aca çörək lazımdır. *** Xəstəyə naz eləmək həkimə yaraşmaz. *** Xəstəlik atlı gəlir, piyada gedir. *** Xəstənin döşəkdə saxlarlar, uşağı - beşikdə. *** Xəstənin qızıl taxt nəyinə gərək? *** Xəstənin işi qalar, astanın işi qalmaz. *** Xəta insandan baş verər. *** Xəta məndən, əta səndən. *** Xəta xəta üstündən gələndə, bir xətaya nə var? *** Xətakardan xəta əksik olmaz. *** Xəcalət düşmənin olsun. *** Xəşil bişirmək bilmir, aşbazlıq iddiası edir. *** Xiyar pulu ilə alınan eşşəyin ölümü suda olar. *** Xiffəti qeyrətli edər. *** Xıdır çıxdı - qış çıxdı. *** Xınalı əl cibə qoyulmaz. *** Xınanahan gecəsi hamı xınaya boyanar. *** Xırdavatçının andı özünə qənim olar. *** Xırman döymək kişi işidir. *** Xırmana girən porsuq yabanı özünə qəbul edər. *** Xırmanın axırı dərvişindir. *** Xırmanın tozu bərəkətli olar. *** Xırçıya qarpız bağışlamazlar. *** Xış ilə məhsul olmaz, meydan maşın meydanıdır. *** Xış kötüyə dayanıb. *** Xışa gedən öküzüm olsun, işə getməyən oğlum olmasın. *** Xışı salıb yanı üstə. *** Xoruz banlamasa səhər açılmaz? *** Xoruz bir kərə bəzənər. *** Xoruz quyuya baxan kimi baxır. *** Xoruz elə xoruzdur, nə qocası, nə cavanı. *** Xoruz öz küllüyündə banlar. *** Xoruz ölmüş, gözü çöplüydə qalmış. *** Xoruz getdi, dava bitdi. *** Xoruz silkələnsə bir çəngə tük olar.
Dəvə silkələnsə bir ulağa yük olar. *** Xoruz çox olan yerdə səhər tez açılar. *** Xoruza quyruğu yük olmaz. *** Xoruzun altında yumurta axtarır. *** Xoruzun vəzifəsi banlamaqdır. *** Xoruzun quyruğuna inanım, tülkünün andına? *** Xoruzunu veriblər qoltuğuna. *** Xoruzsuz da sabah açılar. *** Xoş günüm qapılarda keçir. *** Xoş günün sorağı uzaqlardan gələr. *** Xoşrəftar ol, xoş gün görərsən. *** Xortdan gəldi, qaç! *** Xortdan gələr səni yeyər (aparar). *** Xörəyin dadı ağızdadır. *** Xörəyi doyunca yemə, gözün dalınca qalsın. *** Xörəyin yaxşısı - hazır olanıdır. | 
