Bir uşaq incimişdi məktəbdən,
Dedi: - Ey xaliqi-zəminü zəmən,
Bir ölüm ver bizim bu ustadə,
Ta olum məktəbindən azadə.
Bir doyunca gedim gəzim baği,
Həm edim baği seyr, həm daği.
Bu duani eşitdi mollası,
Dedi: - Oğlum, bunun nə mənası?
Mən əgər rehlət etsəm üqbayə,¹
Qoyar atan bir özgə mollayə.
Atanın mərgini² istə, ey nadan,
Qalasan ta yetimü sərgərdan.

¹Üqba – o biri dünya, axirət dünyası.
²Mərg – ölüm, vəfat.