Abidi dəvət etdi bir sultan,
Ta ola xani-lütfünə mehman.
Dedi abid ki, bir dəvə yeyərəm,
Özümü mən zəif göstərərəm.
Çün görər zəfimi şəhi-dövran
Mənə eylər ibadət ilə güman.
Deyəcək kəsrəti-ibadətdən,
Abid olmuş zəif taətdən.
Etiqadi ziyad¹ olur şahın,
Rəhməti izdiyad² olur şahın.
Yedi ol bir dəva ki, qatil idi,
Dərzəman³ abidi həlak etdi.
Rəsmi-mərufdir ki, əhli-riya
Özünü dəhrdə edər rüsva.

¹Ziyad – çox artıq.
²İzdiyad – artma, çoxalma.
³Dərzəman – öz vaxtında.