Belə təqrir ediblər əhli-bəyan,
Həbəş əhliydi həzrəti-Loğman.
Surəti sanki bir tutulmuş mah,
Ləb sitəbr idi, rəngi-ruyisiyah.
Dedilər: - Ey güli-riyazi-ədəb,
Sənə nə hüsi əta edibdir rəbb?
Dedi: - Pərvərdigari-ərzü səma
Hüsni-batin mənə edibdir əta.
Hüsni-zahir əgərci əhsəndir.
Leyk ondan ədəb mühəssəndir.
Hüsndür gərci bir ətiyyeyi-rəbb,
Leyk ondan gözəldir hüsni-ədəb.