Səhl ibn-Fəzl öz vəzirlik zamanında dostlarından bir nəfərə dedi ki, xalqın tərəddüdündən təngə gəlimişəm və adamların şikayətindən məlul olmuşam.
   Ol dostu ona dedi ki, ey Səhl, izzət balışın dalından (başının altından) götür, vəzirlikdən əl çək, mənə ver; dəxi heç kəs sənin yanuva gəlməz və zəhmət verməz.