Bir hakim qulluqdan məzul olmuşdu, cəzə-fəzə qılıb ağlayırdı. Bir şəxs ona dedi ki, heyf ki, bir sən kimi hakim xidmətdən məzul olsun.
   Hakimi-məzul dedi ki, belə təsəvvür eləmə ki, mən məzul olduğum səbəbdən ağlayıram. Lavəlla, indi peşman olmuşam ki, sahibi-ixtiyar olan vaxtda hər kəsə ki, yaxşılıq elədim, niyə ziyadə eləmədim və niyə bir kəsə yamanlıq elədim?